Dijitalleşen Bayramlar...

Bir zamanlar bayram sabahlarının ayrı bir kokusu, ayrı bir manevi değeri vardı…
Yeni alınmış ayakkabıların heyecanı, mutfaktan yükselen kavurma kokusu, büyüklerin evinde kaynayan çayın, kahvelerin buharı, çocukların cebinde şıngırdayan harçlıklar…

Şimdi ise çoğu evde sessizlik hâkim. Büyükler evlatlarının yolunu gözler halde...

İslam dünyasının en anlamlı günlerinden biri olan Kurban Bayramı, eskiden sadece dini bir vecibe değil; sevginin, paylaşmanın, dayanışmanın ve aile olmanın en güçlü simgesiydi.

Bayram demek; küslerin barışması, büyüklerin ellerinin öpülmesi, komşunun kapısının çalınması, ihtiyaç sahibinin unutulmaması demekti.

Bugün ise bayramlar giderek dijitalleşiyor.

Bir zamanlar kilometrelerce yol gidilip yapılan ziyaretlerin yerini, birkaç saniyede gönderilen “İyi bayramlar” mesajları aldı. Eskiden çocuk sesleriyle dolan mahalleler şimdi sessiz. Bayram sofraları küçüldü, gönüller uzaklaştı.

Herkesin bir yerlere yetişme telaşı var artık…
Kimisi tatil beldelerinde, kimisi otel rezervasyonlarında, kimisi sosyal medya paylaşımlarında bayramı geçiriyor. Oysa bayram; deniz kenarında fotoğraf paylaşmaktan çok, anne-babanın yanında geçirilen birkaç saat demekti.

Eskiden kurban eti sadece bir yemek değildi; paylaşmanın bereketiydi. Mahallenin yoksuluna uzanan bir eldi. Kapısı çalınmayan kimse kalmazdı. Şimdi apartman komşularının bile birbirinin adını bilmediği bir çağda yaşıyoruz maalesef...

Belki teknoloji gelişti…
Belki yollar kısaldı…
Ama tersi insanlar birbirinden uzaklaştı.

En acısı da şu:
Bayramlar hâlâ takvimde duruyor ama ruhu yavaş yavaş kayboluyor.

Oysa bayram; insanın insana yeniden “Ben buradayım” demesidir. Bir annenin evladını sofrasında görmek istemesidir. Bir dedenin kapıda torun yolunu gözlemesidir. Bir çocuğun harçlıktan çok sevgiyle mutlu olmasıdır.

Belki hâlâ geç değildir…

Belki bu bayram; telefonu bir kenara bırakıp bir büyüğün elini öpmek, bir yetimin başını okşamak, bir komşunun kapısını çalmak için bir fırsattır.

Çünkü bayramı yaşatan takvimler değil, insanlardır.

Ve biz, bayramları yeniden hatırlamazsak…
Bir gün çocuklarımız sadece eski fotoğraflardan “Gerçek bayramlar nasılmış?” diye soracak.

Sağlıklı, mutlu, huzurlu, sevgi ve barış dolu nice bayramlara kavuşmak dileğimle,

Kurban bayramınızı kutluyorum